Inlenersaansprakelijkheid: wanneer is de gemeente aansprakelijk?

Wanneer een inlener aansprakelijk is

Leen je personeel in van een bureau dat de loonheffingen (de belasting en premies die een werkgever op het loon inhoudt) of btw niet betaalt, dan kan de Belastingdienst die bij jou halen. Dat heet inlenersaansprakelijkheid en staat in artikel 34 van de Invorderingswet 1990.

Het geldt zodra iemand van een ander bedrijf onder jouw leiding en toezicht werkt, dus bij uitzenden en detacheren bijna altijd.

Het maakt niet uit of je de factuur van het bureau al volledig hebt betaald, en ook niet of je wist dat het bureau niet afdroeg. Een gemeente, provincie, waterschap of ministerie is daarbij een gewone inlener.

Het gaat om loonheffingen en btw over jouw inhuur

De aansprakelijkheid gaat over twee belastingen:

• Loonheffingen: de loonbelasting, premies volksverzekeringen, premies werknemersverzekeringen en de inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet over het loon van de ingeleende werknemers.
• Btw: de omzetbelasting die de uitlener over de factuur aan jou in rekening brengt.

Het gaat alleen om de belasting over het werk dat voor jou is gedaan. Daarom is een urenadministratie per ingeleende werknemer belangrijk: daarmee is vast te stellen welk deel van de schuld bij jouw inhuur hoort.

De aansprakelijkheid loopt door de hele keten. Leent een bureau mensen in bij een ander bureau en zet het die bij jou in (doorlenen), dan kan de Belastingdienst iedere schakel aanspreken. Hoe zulke ketens ontstaan bij inhuur via een broker of MSP, lees je in inhuurdesk, broker, MSP of raamcontract.

Ketenaansprakelijkheid: de zusterregeling voor aangenomen werk

Voor aangenomen werk, bijvoorbeeld in de bouw, bestaat een vergelijkbare regeling: de ketenaansprakelijkheid (artikel 35 Invorderingswet), alleen voor loonheffingen. Samen staan ze bekend als de Wet ketenaansprakelijkheid (WKA), al is dat geen aparte wet maar de verzamelnaam voor beide artikelen. Bij inhuur van professionals bij de overheid gaat het vrijwel altijd om inlening, en dus om de inlenersaansprakelijkheid.

Zo beperk je het risico

Je kunt de aansprakelijkheid niet uitsluiten, maar wel afdekken. De Belastingdienst en de Stichting Normering Arbeid noemen vier maatregelen.

• Stort op de G-rekening. Een G-rekening is een geblokkeerde rekening van de uitlener voor loonheffingen en btw; wat je daarop stort, kan de Belastingdienst niet bij jou verhalen als je administratie klopt. In de vrijwaringsregeling die tot en met 2026 geldt, is dat 25% van het factuurbedrag inclusief btw (20% bij verlegde btw). Lees meer in Wat is een G-rekening.
• Werk met een SNA-gecertificeerde uitlener. Het SNA-keurmerk (NEN 4400-1) bewijst dat een inspectie-instelling de afdrachten en de administratie van de uitlener periodiek controleert. Alleen keurmerk en storting samen geven tot en met 2026 volledige vrijwaring; controleer het keurmerk op KVK-nummer op normeringarbeid.nl. Lees meer in NEN 4400-1 en SNA-keurmerk.
• Vraag een verklaring betalingsgedrag. De Belastingdienst verklaart daarin dat de uitlener de loonheffingen en btw op tijd aangeeft en betaalt; bij een achterstand komt er geen verklaring. Het is een momentopname over voorbije tijdvakken, dus vraag er periodiek een nieuwe; op verzoek verstuurt de Belastingdienst ze standaard elke 3 maanden.
• Houd een sluitende administratie bij. Leg per inhuur vast: de overeenkomst, de facturen, de stortingen op de G-rekening, de uren per ingeleende werknemer en de identiteit van die werknemers. Zonder die administratie kan de Belastingdienst een storting op de G-rekening negeren en de aansprakelijkheid hoger vaststellen.

Wat er per 1 januari 2027 verandert

De Fiscale verzamelwet 2026 (Staatsblad 2025, 431) voegt een nieuw artikel 34a toe aan de Invorderingswet. Het treedt tegelijk met de Wtta in werking en geldt voor belastingtijdvakken die op of na 1 januari 2027 beginnen. De kern:

• De Belastingdienst mag ervan uitgaan dat de aansprakelijkheid van de inlener 35% van het factuurbedrag per tijdvak is, zonder eerst de werkelijke belastingschuld van de uitlener uit te zoeken. Wat de inlener op de G-rekening van de uitlener heeft gestort, gaat daarvan af. Wie 35% stort en aan de administratieve voorwaarden voldoet, kan op deze grond niet worden aangesproken.
• Wie in het openbare Wtta-register staat, wordt vermoed uitlener te zijn. De Belastingdienst hoeft dan niet meer te bewijzen dat het om inlening gaat en niet om aanneming van werk.
• De oude route via artikel 34 blijft bestaan; de Belastingdienst kiest per geval.

Volgens de toelichting bij de wet komt er voor inleners die bij een toegelaten uitlener inhuren en 35% op de G-rekening storten een beleidsmatige vrijwaring, vergelijkbaar met de huidige SNA-regeling. Hoe de Belastingdienst de huidige vrijwaring voor SNA-gecertificeerde uitleners (25%) aanpast, is nog niet gepubliceerd.

Let op: voor facturen over 2027 is 25% op de G-rekening dus waarschijnlijk niet meer genoeg om het risico volledig af te dekken. Neem in contracten die in 2027 doorlopen op dat het stortingspercentage wordt aangepast aan de dan geldende vrijwaringsregeling, en controleer bij de Belastingdienst welke voorwaarden gelden.

Wat je in het dossier bewaart

Een accountant of de Belastingdienst wil bij een controle kunnen zien dat je het risico bewust hebt afgedekt. Bewaar per uitlener de verklaring van SNA-registratie, de G-rekeningovereenkomst of het G-rekeningnummer, de recentste verklaring betalingsgedrag en het bewijs van iedere storting. Bewaar per ingeleende werknemer de identiteitsgegevens en de urenstaten. De volledige lijst staat in de complete checklist inhuurdossier.

Vanaf 2028 komt daar de controle van de Wtta-toelating bij. Een toelating zegt dat de uitlener aan het normenkader voldoet, maar neemt de inlenersaansprakelijkheid niet weg. Lees meer in Wtta voor inleners.