Zzp-uurtarief berekenen: wat moet je minimaal vragen?

Wat je minimaal moet vragen

Je minimale uurtarief is het bedrag dat je per jaar nodig hebt, gedeeld door het aantal uren dat je echt kunt factureren. Bij dat jaarbedrag horen niet alleen je gewenste netto-inkomen, maar ook belasting, een arbeidsongeschiktheidsverzekering, pensioen en je bedrijfskosten. De btw komt daar los bovenop en is geen inkomen.

Veel zzp'ers rekenen alleen hun oude bruto uurloon om. Dat is te laag, want een werkgever betaalde daarbovenop vakantiedagen, ziekte, pensioen en verzekeringen. Als zelfstandige betaal je dat zelf, uit je tarief.

Stap 1: je gewenste netto-inkomen

Begin bij wat je per maand privé nodig hebt: huur of hypotheek, boodschappen, zorgverzekering, vervoer en wat je wilt sparen. Maak daar een jaarbedrag van. Dit is je netto-inkomen: wat je overhoudt nadat alles betaald is.

Stap 2: belasting en zorgpremie

Over je winst betaal je inkomstenbelasting en de inkomensafhankelijke bijdrage voor de Zorgverzekeringswet. Hoeveel precies hangt af van je winst en je persoonlijke situatie. De KVK heeft een rekentool die de belasting en zorgpremie voor je inschat. Twijfel je, vraag dan je boekhouder of de Belastingdienst.

Ondernemers hebben aftrekposten, zoals de mkb-winstvrijstelling en de zelfstandigenaftrek. Let wel: de zelfstandigenaftrek wordt al jaren afgebouwd en is in 2026 nog 1.200 euro en in 2027 nog 900 euro. Reken dus niet met oude bedragen.

Stap 3: aov en pensioen

Een werknemer krijgt bij ziekte loon doorbetaald. Jij niet. Een arbeidsongeschiktheidsverzekering (aov) vangt dat op, maar kost premie. Daarnaast bouw je zelf pensioen op, bijvoorbeeld via een lijfrente of een bankspaarrekening. Zet voor beide een jaarbedrag opzij in je berekening. Hoe een verplichte basisverzekering er mogelijk uit gaat zien, lees je in verplichte AOV voor zzp'ers.

Stap 4: de uren die je niet kunt factureren

Dit is de stap die het vaakst misgaat. De KVK rekent met een werkweek van vijf dagen van acht uur en 30 vrije dagen. Dat zijn 230 werkdagen, oftewel 1.840 werkbare uren per jaar. Daarvan kun je lang niet alles factureren:

• Ziekte: vakantie en feestdagen zitten al in die 1.840 uur, ziekte nog niet.
• Acquisitie: gesprekken, inschrijvingen op opdrachten, netwerken.
• Administratie: facturen, je boekhouding en je belastingaangifte.
• Leegloop: de weken tussen twee opdrachten.
• Opleiding en het bijhouden van je vak.

De KVK adviseert startende ondernemers om 50 tot 60% van de werkbare uren als factureerbaar (declarabel) te rekenen. Werk je via langere opdrachten bij de overheid, dan kan dat percentage hoger liggen, maar reken nooit met 100%.

Stap 5: je bedrijfskosten

Denk aan je beroeps- en bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering, boekhouding, laptop en telefoon, software, reiskosten, een werkplek en je KVK-inschrijving. Tel deze kosten per jaar op. De btw die je over je kosten betaalt, kun je meestal terugvragen; reken daarom met bedragen exclusief btw.

Rekenvoorbeeld

De bedragen hieronder zijn fictief en afgerond. Ze laten alleen de rekenwijze zien; je eigen cijfers wijken af.

• Gewenst netto-inkomen: 48.000 euro per jaar
• Reservering inkomstenbelasting en zorgpremie: 22.000 euro
• Arbeidsongeschiktheidsverzekering: 3.000 euro
• Pensioen: 6.000 euro
• Bedrijfskosten: 6.000 euro
• Totaal nodig: 85.000 euro per jaar

Stel dat je 1.300 van de 1.840 werkbare uren kunt factureren, ongeveer 70%. Dan is je minimale tarief 85.000 gedeeld door 1.300, afgerond 65 euro per uur, exclusief btw. Kun je maar 1.000 uur factureren, dan wordt het 85 euro. Het aantal declarabele uren weegt dus zwaar.

Let op: dit is je ondergrens, niet je verkooptarief. Wat je kunt vragen hangt ook af van je vakgebied, je ervaring en het maximumtarief dat een overheidsorganisatie aan de opdracht verbindt.

Tariefplafonds bij de overheid

Veel overheidsorganisaties hangen een maximumtarief aan een uitvraag, vaak gekoppeld aan de salarisschaal van de functie. Ligt jouw ondergrens boven dat plafond, dan is de opdracht voor jou niet rendabel, of moet je het aantal declarabele uren omhoog krijgen.

Werk je via een bureau, dan zit de marge van het bureau in dat plafond. Hoe een detacheringstarief is opgebouwd, lees je in wat kost een gedetacheerde per uur.

De tariefgrens van het rechtsvermoeden

Er is sinds 2026 een wet die bij een laag uurtarief een vermoeden van een arbeidsovereenkomst invoert. Dit is het deel van de Wet VBAR (het wetsvoorstel dat de regels voor het werken met zzp'ers moest verduidelijken) dat is overgebleven; het verduidelijkingsdeel is in maart 2026 met een nota van wijziging geschrapt.

De Tweede Kamer nam de wet op 21 april 2026 aan, de Eerste Kamer op 16 juni 2026, en de wet treedt op 31 december 2026 in werking. Alles over het vermoeden staat in rechtsvermoeden bij een laag uurtarief.

Het werkt zo: verdien je niet meer dan het grensbedrag per uur en vind je zelf dat je eigenlijk werknemer bent, dan kun je je op dit vermoeden beroepen. De opdrachtgever moet dan aantonen dat er geen arbeidsovereenkomst is.

In de wettekst staat een bedrag van 36 euro (peildatum 1 januari 2025) dat meebeweegt met het wettelijk minimumloon; voor 2026 komt het kabinet daarmee op 38 euro per uur. Het exacte bedrag bij de start wordt in een ministeriële regeling vastgesteld.

Het kabinet heeft bij de behandeling benadrukt dat dit geen harde grens is: boven het bedrag kan nog steeds sprake zijn van schijnzelfstandigheid. Het vermoeden geldt bovendien alleen tussen jou en je opdrachtgever; de Belastingdienst toetst er niet aan en beoordeelt de arbeidsrelatie zelf op alle gezichtspunten, waaronder de hoogte van de beloning. Hoe dat werkt lees je bij handhaving Wet DBA.

Voor de meeste professionals bij de overheid ligt het tarief ruim boven deze grens. Zit je er met je berekening in de buurt, dan is dat een signaal om opnieuw naar je uren en kosten te kijken. Overweeg je loondienst, lees dan van zzp'er naar detachering.